Rob van der Hilst

Onder de representatieve composities van de koninklijk-Poolse en keurvorstelijk-Saksische 'Hofcompositeur' uit Leipzig, Herr Johann Sebastian Bach, die de auteur met het oog hierop zelf uitgaf c.q. liet uitgeven, behoort het derde deel van de 'Clavier-Uebung'-reeks tot een van de meest opmerkelijke.

Lees verder...

Van alle zogeheten ‘vrije’ orgelwerken van Johann Sebastian Bach - muziekstukken voor orgel die niet op een kerklied(-melodie) zijn gebaseerd – is het Pièce d‘Orgue in G-grote terts (BWV 572) wel een van de meest bijzondere. Het wijkt in vrijwel alles af van wat wij als 'gewoon Bach' beschouwen. Geen wonder: Bach droeg er een 'hoorbare' oplossing mee aan voor een eertijds hoogoplopende theoretisch-praktische componistenruzie. 

Lees verder...

De toccata en fuga in d-kleine terts (BWV 565) van Johann Sebastian Bach geldt als een van de bekendste en meeste populaire werken van de componist. Met de toccata (de finale) van Charles-Marie Widor's vijfde orgelsymfonie en Messiaen's 'Dieu parmi nous' (in feite ook een toccata in de grote Frans-romantische orgeltraditie) geldt Bach’s deemol zoals organisten dit temperamentvolle orgelstuk plegen aan te duiden, als het welhaast beste specimen van zijn soort.

Maar hoe komt het toch dat dit briljante en virtuoze speelstuk slechts heel zelden te beluisteren valt in kerk en concertzaal?

Lees verder...