Recensies
RecensiesGustav Leonhardt in herinnering
Persoonlijk en functioneel (als journalist) had ik vrij regelmatig contact met de recent overleden Kunstenaar - inderdaad met hoofdletter - Gustav Leonhardt. Als klavecinist, organist en dirigent hád hij wat of beter had hij enorm véél op met de kunst van barokcomponist en musicus Johann Sebastian Bach.
Toch bekroop mij heel vaak het gevoel dat wanneer de steil- en introvert-ogende Leonhardt aan het klavecimbel werk van Franse Fijnbesnaarden als Duphly, Couperin en d'Anglebert onder vingers had, hij pas echt in zijn element was. Een eigenschap die hij met rondborstige Thüringer Bach heeft gedeeld, die ook veel meer op 'Frans' was gericht dan het toen- en nugeslacht wel aanneemt.
Heel prettige feestdagen!
Crisis of geen crisis: in de specialiteitenzaak waar ik af en toe lekkere Franse kaasjes en kaasplakken aanschaf, is het dezer dagen geen doorkomen aan. Het is er heel druk. De geachte clientèle sjokt uiteindelijk met volle tassen de deur uit. Een doorsnee voedselbank zou er een hele maand mee vooruit kunnen.
Analyse van en Visie op de renaissance van Utrecht
De jonge Utrechtse architect Tim van Caubergh schreef een inleidende tekst bij een projectvoorstel - 'De Spreekstoel' geheten - dat een analyse van en visie op de stad Utrecht bevat dat niet alleen met in dept valt te kwalificeren, maar ook met helder, loepzuiver. En dat tot en met inspireert. (www.timvancaubergh.nl)
Utrecht verkeert, na eeuwen van stagnatie op allerlei terreinen, al zo'n vijftig jaar in een vernieuwingsproces dat zonder meer met renaissance, hergeboorte valt te kenschetsen: de Utrechtse Renaissance dat de ontwikkeling van de Domstad tot een van de aantrekkelijkste plaatsen van ons land vrij adequaat aangeeft.
Het betoog van de 27jarige uitoefenaar van organische architectuur (zelfbetiteling) zal menig Utrechter de mogelijkheid bieden om vooral 'mentaal mee te gaan' in deze fascinerende ontwikkeling. Opdat daarmee schoonschip gemaakt worde met het Ons-Lullige-Staatsiesyndroom dat zich van generatie op generatie in Utrecht heeft kunnen invreten. Wat een enorme winst betekent...
Humor werkt, 'Hitler' niet.
Sinds Geert Wilders, de oprichter, partijvoorzitter, partijleider en enig lid van de PVV, door onbekookte tegenstanders beklad is met de naam van massamoordenaar en oorlogsmisdadiger Adolf Hitler - altijd 'handig' zo richting Dodenherdenking en Bevrijdingsdag - is hopelijk het keerpunt bereikt om met dit soort enormiteiten aan de haal te gaan. Het is namelijk niet alleen vanuit ethisch opzicht verwerpelijk en onaanvaardbaar, maar meer dan dat is het dom. Oliedom zelfs.
Geert Wilders spint garen bij Mariken van Nieumeghen
De PVV van Geert Wilders - enig lid, tevens oprichter, voorzitter en leider van deze partij - creëert mythes en die zijn allemaal te ontmaskeren. Dit vindt bedrijfsadviseur Hans Groen in een opmerkelijk artitel 'De fictie van de PVV over Links' op http://www.joop.nl. Helaas voor Groen: voor het electorale succes van de PVV zal het helemaal niets uitmaken. Althans, voor zover 'metaalmoeheid' niet op enig moment toeslaat in het PVVelectoraat: een bekend verschijnsel in de zwevende kiezersmarkt met daarin vluchtige trouw als gegeven.